Wereldprimeur 3D-geprint pand in Amsterdam

26-3-2014 / Randstad Vandaag, Erasmus Universiteit / ‘Wilt u een bekertje koffie? Geen probleem, als de koffie is genuttigd versnipperen wij het bekertje en printen het weer opnieuw uit.’ Bij het 3D Print Canal House, een project van DUS architecten, worden de vele mogelijkheden van 3D printen duidelijk. / Lees het hier

Buiten is in een zeecontainer een enorme printer bezig bouwmodules voor ’s werelds eerste 3D-geprinte grachtenpand te maken.

Impressie van het grachtenpand Bron: 3dprintcanalhouse.com

Impressie van het grachtenpand
Bron: 3dprintcanalhouse.com

Binnen wordt onderzoek gedaan naar allerlei duurzame en innovatieve toepassingen. De architecten leven de tradities van de Amsterdamse Gouden eeuw na. Ze zijn geïnspireerd door de vele functies die grachtenpanden vaak hebben: werken, wonen en opslag. Als een hommage daaraan printen zij nu een nieuw grachtenpand.

Tosja Backer, architect en expomanager van het project, stond afgelopen weekend even met haar ogen te knipperen. Een aantal van de maquettes van het grachtenpand moesten opeens naar het Rijksmuseum verhuisd worden zodat Obama een blik kon werpen op de wereldprimeur. Hij reageerde positief en voorspelde een grote toekomst voor 3D-printers. Zijn plan is om alle Amerikaanse scholen uit te rusten met het moderne apparaat. Volgens Backer zijn er op Nederlandse MBO’s en HBO’s ook al veel 3D-printers te vinden: ‘ De Ultimaker, een kleine versie van de 3D-printer, is tegenwoordig al voor 1000 euro verkrijgbaar.’ De 3D-printer is geen utopisch onbetaalbaar hoogstandje meer, maar vindt zijn intrede in het dagelijks leven.

Backer studeerde Architectuur aan de TU Delft en werkte daarna bij het NAI (Nederlands Architectuur Instituut) op de afdeling presentatie. Sinds januari werkt ze mee aan het 3D Print Canal House-project, dat zowel een bouwplaats als onderzoekscentrum is. Ze brand meteen los over alle bijzondere mogelijkheden die de printer zou kunnen bieden en die zij daar aan het onderzoeken zijn: ‘De printer bevindt zich in een zeecontainer, dat maakt hem mobiel. We zouden hem bijvoorbeeld mee kunnen nemen naar een rampengebied, al het puin shredden, en daarmee tijdelijke onderkomens uitprinten.’

Backer licht toe hoe ze op het idee kwamen om een geheel pand uit te printen: ‘Er wordt al veel gewerkt met 3D-geprinte maquettes die gemaakt worden naar digitale modellen. Wij dachten, waarom geen een-op-een-maquette, meteen op het goede formaat.’ De digitale modellen zorgen voor meer flexibiliteit. Mensen zouden in de toekomst bijvoorbeeld via een soort architectuur-iTunes een ornament voor in huis kunnen opzoeken, persoonlijke aanpassingen maken en het laten printen. Backer voegt toe: ‘Gedachtengoed hoeft geen eigendom te zijn. De technieken die we hier gebruiken zijn opensource, dat betekent dat anderen er zelf mee aan de slag kunnen gaan en het kunnen verbeteren. Zo bespoedigen we de ontwikkeling van 3D-printen.’

3D-printen is duurzaam en kan mogelijk een grote verandering in de bouwwereld teweegbrengen: ‘Omdat de materialen waar we mee werken recyclebaar zijn, is er veel meer mogelijkheid tot het bouwen van tijdelijke architectuur. Dat betekent ook geen bouwafval meer.’ Het productieproces van de 3D-printer is schoon, dat zou ertoe kunnen leiden dat de bouwindustrie niet langer buiten de stad plaats hoeft te vinden, en dat scheelt weer in transportkosten. Het printen van een object gebeurt laagje voor laagje, als een soort slagroomspuit. Omdat er nog weinig bouwmateriaal bestond voor 3D-printers hebben de architecten zelf een soort bio-plastic ontwikkeld dat grotendeels uit plantaardige olie bestaat. Het materiaal wordt als een vloeistof uitgeprint en hardt dan vrij snel uit. Buiten op het terrein is het resultaat te zien: zwarte bouwelementen voor het grachtenpand, met diagonale vlakken voor de stevigheid. Uiteindelijk zullen ze als puzzel in elkaar geschoven worden, en verstevigd door materiaal in de openingen ertussen te spuiten.

De architecten hebben zichzelf 3 jaar de tijd gegeven om de techniek verder te ontwikkelen en het pand af te maken. Het is nog niet duidelijk wat er daarna gaat gebeuren met het pand, maar Backer hoopt dat er een ‘grachtengordel 2.0’  zal ontstaan in Amsterdam Noord. Gezien de fase waarin het onderzoek verkeert is er nog weinig duidelijk over hoe duur het in de toekomst zal zijn voor mensen om zelf een huis te printen.

Het 3D Print Canal House, is een samenwerkingsverband tussen verschillende partijen. De uitvoering is in handen van DUS architecten, een collectief dat zich voornamelijk richt op publieke architectuur. Het project wordt ondersteund door onder meer bouwbedrijf Heijmans, het Duitse chemicaliën bedrijf Henkel, Stichting Doen, het Amsterdamse Fonds voor de Kunst en de Gemeente Amsterdam.

Het project is te bezoeken op de Tolhuisweg 7 in Amsterdam Noord van dinsdag tot en met vrijdag, van 11 tot 5 en elk eerste weekend van de maand. Toegang is €2,50.

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s