Gered via Facebook

10-09-2014 / Het Parool / De sterk vermagerde hond Hope (6) werd gevonden in Osdorp. De oproep die Dierenopvangcentrum Amsterdam plaatste om haar baasje te vinden, werd meer dan zesduizend keer gedeeld. Online dieren delen werkt. / Lees het hier

008_GPV1QU_20140910_PAR02_00_pr

Het Parool – 10 september 2014

Bij Dierenopvangcentrum Amsterdam weten ze de sociale media goed te vinden en voor verschillende doeleinden te gebruiken: voor fondsenwerving, educatie, communicatie in het algemeen, maar zeker ook voor de opsporing van een baasje. “Als er een hond of kat gevonden is, plaatsen we altijd een foto op internet. Soms herkent iemand het beestje of is een baasje het kwijtgeraakt,” zegt Marion Agema (47, coördinator social media).

“Bij hond Hope vonden we het baasje niet, maar het bericht over haar op Facebook werd wel meer dan zesduizend keer gedeeld. Zo verspreidt het zich heel snel; binnen een week hadden andere media het nieuws opgepakt.” Spontaan werd in totaal 1300 euro gedoneerd voor de medische behandeling en verzorging. Een hele lijst aan potentiële nieuwe baasjes meldde zich. “Eerst was het niet zeker of ze het zou halen, maar nu wil ze weer spelen en krijgt ze praatjes,” zegt Agema.

In andere gevallen, zoals bij poes Ukkepuk (1), plaatst het Dierenopvangcentrum een oproep voor donaties om de medische kosten te kunnen dekken. “Ukkepuk was aangereden door een auto en had haar pootje gebroken. Ze moest worden geopereerd. Dan halen we het benodigde bedrag voor een deel uit het medische noodpotje en voor een deel worden de behandelingen betaald van de donaties.”

Virtueel asiel

Bij de dierenopvang blijft het ook niet bij een enkele oproep: “Achteraf plaatsen we altijd updates over hoe het nu gaat met het dier en waar het geld exact voor is gebruikt,” zegt Agema. Bijvoorbeeld over hoeveel de operatie of de revalidatie heeft gekost. Informatie over hoe het is afgelopen, is volgens haar onmisbaar tegenwoordig.

Bij de dierenopvang zagen ze de laatste jaren een vermindering in de structurele donaties. “Donateurs zijn minder trouw, je blijft niet meer je leven lang ergens lid van,” zegt Karin Amstutz (50). Zij houdt zich bezig met de communicatie en fondsenwerving van de dierenopvang. “Mensen kijken kritischer naar wat er met hun geld gebeurt, en terecht.” Ze merkte dat er een omschakeling is geweest waarbij mensen minder doneren aan goede doelen in het buitenland, omdat dat ze dat ver van hun bed vinden. Bovendien weten ze niet waarvoor hun geld wordt gebruikt.

Op de website van Dierenopvangcentrum Amsterdam is een ‘virtueel asiel’ opgezet. Daar kunnen mensen onder meer een spelletje spelen met cartoonhuisdieren. Voor een paar euro kun je een speeltje of wat voer aan één van de honden doneren. Er volgt dan een animatie waarin het dier het smakelijke hapje verorbert. Daarnaast kan het speelveld van de honden worden gesponsord. Een meter houdt de stand bij van het binnengekomen bedrag en geeft telkens een nieuw doel aan. Inmiddels zijn er vier speelvelden met klimtorens, bruggen en speelobjecten voor de honden gerealiseerd. Het gaat echter niet alleen om het werven van fondsen, er zit ook een educatief element aan de virtuele bezigheden. Ze geven bijvoorbeeld voorlichting aan mensen die overwegen een dier uit het asiel te adopteren, maar ook aan mensen die al een huisdier hebben.

Draaideurdieren

Agema had afgelopen maand een oproep geplaatst voor voetballen en eierdozen. “Mensen vergeten soms dat dieren niet alleen fysieke verzorging nodig hebben, maar ook mentaal moeten worden gestimuleerd. De eierdozen gebruiken we om brokjes in te verstoppen. Dat kun je steeds moeilijker maken door met een open doos te beginnen, maar daarna ook eens proberen de doos dicht te doen. Katten gaan dan bijvoorbeeld echt hengelen of de doos kapot scheuren.” De dieren worden volgens haar echt moe van hersenwerk. Ze zijn minder snel verveeld, blijer en dus gemakkelijker te plaatsen.

Niet lang na Agema’s oproep kreeg ze bezoek van twee meisjes uit Haarlem met een hele lading voetballen en handdoeken. “Ze wonen in een flat en hadden bij iedereen aangebeld om te vragen om donaties.” Zo’n oproep levert nieuwe speeltjes op voor de dieren, maar mensen die al een huisdier hebben leren er ook van. “We laten zien dat voor mentale stimulatie helemaal geen ingewikkelde apparaten nodig zijn.”

asiel 2

Publicatie in Het Parool van 10 september 2014

 

“Verder is het voor ons ook belangrijk om via internet mensen te informeren over wat er allemaal nodig is als je een hond of kat wilt adopteren,” zegt Amstutz. “Internet maakt alles mogelijk tegenwoordig. Je zoekt even via Marktplaats een kitten en de volgende dag heb je hem al in huis. Maar je weet niets over zijn achtergrond; garanties over zijn gezondheid heb je niet; je kunt hem niet terugbrengen en je krijgt zeker geen nazorg. En het is ook altijd even afwachten of het dier bij je past.” Volgens Amstutz is daardoor een probleem met ‘draaideurdieren’ ontstaan. “Dieren zijn soms al zes keer via Marktplaats verkocht, maar vinden geen echt thuis.”

Bij het asiel proberen ze dat te voorkomen. Dat begint al met informatie op de website voorafgaand aan de adoptie en een goede begeleiding met het vinden van een dier in het asiel. Ook nazorg is heel belangrijk, zodat eventuele problemen snel kunnen worden verholpen. “Soms stelt iemand op Facebook een vraag, die kan ik dan snel beantwoorden. Als bijvoorbeeld een kat aan de bank krabt, komt iemand met de vraag hoe ze de interesse voor een krabpaal kunnen stimuleren bij het beestje. Dan stuur ik ze meteen een link met instructievideo’s,” zegt Agema. De drempel is volgens haar online veel lager dan wanneer iemand telefonisch om hulp moet vragen.

Ze stelt ook wel eens vragen aan de meer dan tienduizend volgers van de Facebookpagina: ‘Hoe houd je je dier koel in de zomerhitte?’ Dan delen mensen hun trucjes en kennis. “We zetten niet alleen maar leuke plaatjes online, we proberen echt het gesprek op gang te houden.” Eén van de toekomstplannen van het asiel is actiever worden op YouTube met instructievideo’s. Agema ziet daarbij Jackson Galaxy, een Amerikaanse kattenspecialist, als haar grote voorbeeld. “Als je het op een leuke en swingende manier in een video kunt brengen, levert dat veel meer op dan een stapel papier met instructies.” Het asiel gebruikt de verschillende onlinekanalen ook voor verschillende doelgroepen. “Op Facebook zijn weer andere mensen actief dan op Twitter. Het idee is op het Twitterkanaal ook informatie van andere bronnen te delen.”

Ukkepuk heeft inmiddels via Facebook en de website iedereen bedankt voor alle donaties. Ze heeft zes weken rust in haar hok achter de rug. Agema: “Dat was heel lastig voor zo’n jonge beweeglijke poes, maar het gaat best goed met haar. Haar knie is nog wat stijf, maar nu ze weer vrij mag rondlopen, zal het vast snel weer beter gaan.” De laatste update op Facebook laat een knuffelige poes zien. In de reacties staan berichten van mensen die haar willen adopteren.

http://www.dierenasielamsterdam.nl

Plaatsing met toestemming van het Parool