Stomme voetbaljongetjes

‘Weet je waarom de oude Grieken voetbal bedachten?… Om het volk van de belangrijke zaken af te leiden!’ Dat zei ik altijd snerend tegen mijn mannelijke huisgenoten als er voetbal gekeken werd in het studentenhuis.

Naast wedstrijden kijken was er een druk programma van voetbalgames op de Xbox en tafelvoetbal in de kelder. Je kon er nooit rustig je maaltijd nuttigen of een gesprek voeren, want het gebulder van deze groep oer-mannen deed je trommelvliezen bijna ontploffen. En als je dan vroeg of het wat rustiger mocht dan verdween de hele bende naar de kelder om te tafelvoetballen en bleef je in je eentje achter.

Wat ik tegen voetbal heb? Voetballers met opgezwollen ego’s die druipen van de arrogantie, bah. Daarnaast vraag ik me soms af waarom het nog voetbal heet wat er op het veld gebeurt, het kan net zo goed tot karate worden omgedoopt. Om over het theatrale ‘ter aarde storten’ van menig speler nog maar niet te spreken. Kortom, voetbal is gewoon voor stomme jongetjes. Nooit had ik een vriendje die ook maar iets met voetbal te maken had. Nee, het waren eerder gamers, net zoals ik.

Toen ik vorig jaar op een datingsite aan het rondkijken was, besloot ik om niet meer te oordelen over mensen. Ik wilde zelf ook niet beoordeeld worden. Dus keek ik met een open blik, ging gewoon het gesprek aan en had geen lijstje met eisen in mijn hoofd. Ik liet me leiden door mijn intuïtie in plaats van vooroordelen en concepten. Het resultaat valt te raden. Ik woon inmiddels samen met een zeer lieve en leuke voetballiefhebber. Hij had leren lezen doordat er altijd een Voetbal International op de WC lag en heeft een gedetailleerde topografische kennis vanwege alle teams die hij kent.

Ik belde een oud-huisgenoot op om het heugelijke feit te melden en werd in tijden niet zo hard uitgelachen. Ik moest er zelf ook hard om lachen, maar mijn blik is wel veranderd. Ik oordeelde niet over het voetbal, maar luisterde en observeerde en kwam tot de conclusie dat gepassioneerde mensen prachtig zijn. Er ging een wereld voor me open. Op een feestje luisterde ik gefascineerd naar een fulltime nagellakster en haar verhalen over klanten en kleurencombinaties. In een bakkerszaak luisterde ik in stille bewondering naar uitleg over al die verschillende soorten brood. Die glans in de ogen, die spontane lach. Passie maakt mensen mooi en daar moet je van kunnen genieten in plaats van het neer te sabelen, ongeacht het onderwerp.

Ik kijk nog steeds niet graag naar voetbal, maar ik stimuleer mijn vriend wel om dat te doen. Dan ga ik zelf lekker gamen. En voor wie nog steeds niet overtuigd is, ik heb het gegoogled: ‘waarom kijken mannen sport?’ Het antwoord voert terug op die oer-mannen: testosteron. De mannelijke hormoonhuishouding wordt in balans gehouden door zaken die met sport te maken hebben, ook het kijken ernaar. Goed voor hem en dus ook goed voor mij. Ik kan tegenwoordig geheel wetenschappelijk verantwoord uit eigen belang een wedstrijd voor hem aanzetten. Waarna ik hem kan troosten of hem zie glunderen naar gelang de uitkomst. Stomme voetbaljongetjes blijken toch niet zo stom.

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s